Tekstjes
Vandaag geen tekort aan lectuur.
Barack Obama’s speech over rassenproblematiek[1] is alles wat je in een politieke speech kunt wensen: inhoudelijk sterk, begeesterend, goed gebracht. Veel interessanter dan de speeches op massa-rally’s. Het bestaan van rassenproblemen werd niet ontkend, maar ook niet uit proportie geblazen. De verschillende facetten en gezichtspunten kwamen aan bod, om te leiden tot een uitnodiging om mee te werken aan een betere toekomst. Zowel inhoudelijk als rhetorisch een schitterende speech.
Voor het Amerikaanse Hooggerechtshof werd er gediscussieerd[2] over wat er in 1791 bedoeld werd met het Tweede Amendement aan de Grondwet:
A well regulated Militia, being neceſsary to the security of a free State, the right of the people to keep and bear arms, shall not be infringed.
→ Grondwet van de Verenigde Staten, Tweede Amendement[3]
Hele bibliotheken zijn er al geschreven over de vraag of dit recht nu een “individueel” of een “collectief” recht is, wat de doelstelling van het amendement eigenlijk is, en in welke mate overheden er “redelijke” beperkingen op wapenbezit mogen legisleren. Het Hooggerechtshof verkoos tot voor kort zich niet aan de discussie te verbranden, behalve één keer in 1939[4] (en ook die uitspraak wordt op verschillende manieren geïnterpreteerd). Opmerkelijk is dat rechter Anthony Kennedy zelfs over dit enig precedent suggereerde dat het wel eens ontoereikend (“deficient”) kon zijn. De uitspraak kan verschillende maanden op zich laten wachten.
