Jurydische processen
Gisteren heeft het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg België veroordeeld in de rechtszaak van Richard Taxquet, die op 5 jaar geleden door een volksjury veroordeeld werd voor de moord op André Cools en de poging tot moord op Marie-Hélène Joiret. Het Europees Hof had twee grote bezwaren tegen dat assisenproces: een anonieme getuige werd niet gehoord, en de antwoorden op de schuldvragen werden niet gemotiveerd.[1]
Ik ben een groot voorstander van juryrechtspraak. Ik ben er dan ook niet rouwig om dat de Belgische Grondwet garandeert dat
De jury wordt ingesteld voor alle criminele zaken, alsmede voor politieke misdrijven en drukpersmisdrijven
→ De Belgische Grondwet, art. 150[2]
Door juryrechtspraak wordt een belangrijk stukje macht bij de Natie behouden, van wie zogezegd alle macht zou uitgaan.[3] Je kunt slechts voor criminele zaken, politieke misdrijven en drukpersmisdrijven veroordeeld worden door een jury van min-of-meer-willekeurige medeburgers (peers); en niet door potentieel politiek benoemde beroepsrechters.
