Tussendoortje
Misschien is het jou ook al overkomen. Één of andere vereniging organiseert een lezing, een debat, een kwis, … Je wenst de activiteit bij te wonen, ze stond al lang in je agenda gepland. Het feestje vindt plaats een achterzaaltje van een café, niet onmiddellijk in de buurt. Je vertrekt op tijd; je kent de weg niet helemaal, en je weet niet hoe lang je er zult over doen. Je houdt er rekening mee dat de trein vertraging kan hebben; of als je met de wagen gaat: dat je in de file kan staan, dat er misschien een wegomlegging is, en dat je misschien enige tijd nodig zult hebben om een parkeerplaats te vinden. De verkeersgoden zijn je echter goed gezind: je komt mooi op tijd aan, een halfuurtje te vroeg zelfs. De leden van de organiserende vereniging zijn nog stoelen aan het plaatsen. Net na de soundcheck van de micro’s weerklinkt een heel ander geluid: je maag rammelt en knort. Je beseft dat je nog niet avondgegeten hebt; je hebt wel wat honger.
In die en andere omstandigheden ben je de waard maar wat dankbaar dat het café ook enkele snacks serveert: een spaghetti’tje, een croque monsieur, een croissant, of gewoon een boterham met smout en hesp. Correctie: je was hem daarvoor dankbaar. Niet langer: “No koffiekoeken for you” dit jaar.
