Adhemar

De toestand der dingen

Adhemars overpeinzingen, beslommeringen, ideeën, fascinaties, anekdotes, opinies en krabbeltjes

De wet van Godwin

woensdag 31 maart 2010, 23:55 | Vlaanderen in Europa

Twee decennia geleden, bij de groei van de Internet en de opkomst van online discussiefora, maakte Mike Godwin een rake vaststelling, die al snel bekend werd onder de naam “de wet van Godwin”:

As an online discussion grows longer, the probability of a comparison involving Nazis or Hitler approaches 1.

→ Mike Godwin

Ongeacht waar het debat over gaat, naarmate de discussie aansleept wordt de kans dat iemand de tegenstander met Hitler of zijn bewind vergelijkt, steeds meer een zekerheid. Hoewel de wet van Godwin enkel spreekt over online discussies, blijkt zij ook in andere debatten van toepassing te zijn. In 1953 bedacht de ethicus Leo Strauss voor dit type non-argument en drogreden, de term “reductio ad Hitlerum”. Over het algemeen wordt het het beledigen van de intellectuele tegenstander op dergelijke groteske manier aangewend om de aandacht af te leiden en te verdoezelen hoe zwak de eigen argumenten wel zijn. Vandaar dat soms vaststelling van Godwin omgevormd wordt tot een debatcriterium: wie zo’n groteske vergelijking met Hitler maakt, wordt uitgeroepen tot verliezer van de dialoog.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat in een langaanslepend conflict als de Belgisch communautaire problematiek, het weer van dat is. Vorige week nog gooide Le Soir, zonder blikken of blozen de Wooncode op één hoopje met de Marokaanse religieuze discriminatie, met de door president Bush goedgekeurde foltering, en zelfs met de Nigeriaanse genocide (inclusief foto),[1] daarbij niet gehinderd door enige kennis ter zake want eigenlijk werd het decreet wonen in eigen streek geviseerd. Terloops werd de hele Vlaamse samenleving als premodern en predemocratisch bestempeld. Om qua anti-Vlaamse haatspraak niet voor Le Soir te moeten onderdoen, orakelde Olivier Maingain (FDF) deze ochtend dat de Vlaamse Overheid, die weigert drie incivieke burgemeesters te benoemen, zich bezondigt aan praktijken “die de Duitse bezetting waardig is”

U leest het goed: respect vragen voor wetten en decreten, en gepast sanctioneren (niet-benoemen) in geval van overtreding, is moreel van dezelfde orde als annexatie, Anschluss, bezetting, krijgswet, het opeisen van Lebensraum.

Ik hoef waarschijnlijk niemand uit te leggen hoe belachelijk die vergelijking is. Al was het maar omdat een bezetter, per definitie, gebied van anderen bezet. Bezetter zijn op het eigen grondgebied is een contradiction in terminis.

Maar evenzeer omdat Vlaanderen zich nergens voor hoeft te schamen. Het “democratisch” privilege dat Franstaligen zich toe-eigenen om altijd en overal en met iedere overheid Frans te mogen spreken, steunt op geen enkele juridische of morele basis. Omgekeerd gunt Wallonië de Nederlandstaligen op het Franstalig taalgebied geen enkele tegemoetkoming. Zelfs van een strikte en minimale toepassing van faciliteiten in de gemeenten met faciliteiten voor Nederlandstaligen komt in de praktijk niets in huis. Voor mij is dat niet eens zo’n groot probleem; faciliteiten zonder definitieve uitdoofdatum waren sowieso een slecht idee. Maar hoe hypocriet is het dan toch nog te klagen dat, in omgekeerde richting, het ander taalgebied wel de afspraken naleeft, maar slechts strikt en minimaal.

Ten gronde heb ik op de vergelijking tussen de Vlaamse beweging en het Duitse nationaalsocialisme eerder al eens een inhoudelijk antwoord geformuleerd.

Één elementje daaruit wil ik daarbij wel nog eens herhalen en onderstrepen: De vergelijking maken, beledigt niet alleen ons, flaminganten, maar minimaliseert ook de Shoah. Als respect eisen voor geldende wetten (of zelfs voor de Belgische Grondwet, zoals in het apart probleem Brussel-Halle-Vilvoorde) even mensonterend is als het gedrag van het Nazi-regime, dan is de ook omgekeerd Shoah even doodnormaal een rechtstaat waar wetten gerespecteerd worden. Ik ben dan wel geen voorstander van het negationisme wettelijk te verbieden, maar het minimaliseren van de Shoah blijf ik verwerpelijk vinden.

Referentie

Reacties

Pingback van Recuperatie
Datum: dinsdag 26 juli 2011, 19:14

[…] om het maatschappelijk debat te sturen. Dat een reductio ad Breivikum een al even grote drogreden is als een reductio ad Hitlerum. Maar ook dat hetzelfde eveneens geldt voor het aanwenden van de excessen als argumenten tegen andere ideologieën. […]

Schrijf een reactie

maart 2010
m D w d v Z Z
« feb   apr »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Zoeken

Copyleft en copyright, Stijn “Adhemar” Vandamme, 2010. Sommige rechten voorbehouden.

Creative Commons Naamsvermelding Gelijk Delen Tenzij uitdrukkelijk anders vermeld, valt alle originele tekst, de opmaak, en alle andere content van gelijk welke vorm dat door Stijn “Adhemar” Vandamme gemaakt en op deze De toestand der dingen blog gepubliceerd is, onder de Creative Commons Naamsvermelding–Gelijk Delen versie 2.0 België licentie. Rechten op de afbeelding van de stripfiguur Adhemar rusten echter bij tekenaar Marc Sleen en Standaard uitgeverij. Reacties en trackbacks geplaatst via het blogsysteem blijven intellectuele eigendom — wat een lelijke, misleidende term, trouwens — van de verantwoordelijke reageerder. Door de reactie of trackback te plaatsen, geeft zo ’n reageerder Stijn “Adhemar” Vandamme echter wel eeuwigdurende toelating de reactie te publiceren. Zo gaat dat, nietwaar. Deze webpagina bestaat uit geldige xhtml 1.0 strikt; het uiterlijk heeft stijl met geldige css. De site is in overeenstemming met “No www”, klasse b. uris worden met opzet helder en extensieloos gehouden. De site is best te bekijken met uw ogen, en een browser naar keuze. Deze blog wordt bekrachtigd door WordPress, dat is een prachtig stukje software dat onder de gnu General Public License versie 2 vrijgegeven wordt. De vertaling gebeurde door WordPress Themes.