Privacy
Vorige week donderdag viel het Brussels gerecht met veel machtsvertoon binnen bij de commissie-Adriaenssens, in het bisschoppelijk paleis en de Sint-Romboutskathedraal in Mechelen en in de privé-woning van kardinaal Godfried Danneels. Alle 475 dossiers van de commissie-Adriaenssens zijn meegenomen. Niet alle slachtoffers van priesterlijk seksueel geweld zijn daar gelukkig mee. In veel gevallen hebben zij de commissie expliciet gevraagd om vertrouwelijk met hun verhaal om te springen. Nu de dossiers in gerechtelijke kringen circuleren, vrezen zij voor hun privacy. De eerste reactie van het Brussels parket op hun verzuchtingen was alvast weinig geruststellend: „Dat is dan spijtig.”
Nu heeft het toeval blijkbaar enig gevoel voor ironie. Een dag eerder werd de privacy van alle Europeanen ernstig op de helling gezet, en dan nog wel zogezegd in naam van de strijd “tegen pedofielen en plegers van seksueel geweld”. In de afgelopen maanden hebben namelijk 371 Europarlementariërs hun handtekening onder de infame schriftelijke verklaring 29 gezet, waardoor die op woensdag 23 juni 2010 aangenomen raakte.
