De aanrekening voortaan via e-mail
Kleine ergernissen in het leven, soms past het die heimelijk te koesteren. Het kan best deugd doen je eens lekker opwinden om iets onbenulligs. Douglas Adams had decennia geleden de grootste moeite om de administratie van z’n bank ervan te overtuigen dat hij naar Londen verhuisd was — uiteindelijk heeft de bank hem een brief gestuurd met verontschuldigingen voor het ongemak, en die brief vervolgens naar Douglas Adams’ oud adres gestuurd. Zijn frustratie in deze zaak manifesteerde zich als inspiratie voor het geniale computerspel Bureaucracy.
Luc Janssens schrijft in De Wereldmorgen ook een ergernis van zich af[1] (zij het met minder geniale gevolgen). Hij heeft het blijkbaar niet zo voor elektronisch opgestuurde aanrekeningen. En eens in zijn pen gekropen, moet ook het geld uit de muur halen eraan geloven. De houders van een spaarboekje zouden daar “minder tevreden” mee zijn: bijna zo ontevreden als met het fenomeen cola-automaten. Alsof het een groot ongemak voor de klanten dat ze nu ook buiten de kantooruren aan hun geld kunnen, en ook ’s nachts hun dorst kunnen lessen.
Ziet u, Luc Janssens klasseert al zijn facturen. Dat dit een onnodige administratieve inspanning vergt in vergelijking met e-mails (die kan je met een zoekopdracht gemakkelijk terugvinden zonder telkens alles te moeten klasseren bij ontvangst), deert hem niet. De milieu-impact van al dat papier, doet hij af als een non-argument: dat lijkt hem niet Telenets voornaamste drijfveer.
