Wikileaks
Een kwart miljoen confidentiële telexen van de Amerikaanse diplomatie, 251 287 om precies te zijn, heeft Wikileaks in handen gekregen, en doorgespeeld naar een handjevol bekende kranten: The Guardian, Der Spiegel, El Pais, Le Monde, The New York Times.
Wikileaks is van plan die telexen allemaal op het Internet te publiceren, maar dan wel geleidelijk aan.[1] Voorlopig kan je er al 290 telexen nalezen: vooral diegene waar de meewerkende kranten initieel beslisten over te berichten.
En wat die kranten daaruit het eerst naar buiten brachten, was de laatdunkende en soms minachtende manier waarop diplomaten de politieke leiders van hun gastland beschrijven. Zo lezen we in de telexen dat de Duitse bondskanselier Angela Merkel (CDU) risico’s mijdt en slechts zelden creatief is; dat de Franse president Nicolas Sarkozy (UMP) lichtgeraakt is en op persoonlijke, autoritaire wijze regeert; de Italiaans premier Silvio Berlusconi (FI) is zwak en ijdel en ineffectief als leider, maar een fuifnummer op vele wilde feestjes (die hij zelf elegante soirees noemt); de Afghaanse president Hamid Karzai is een extreem zwakke man die niet naar feiten maar wel naar complottheorieën luistert; de Israëlische premier Benjamin Netanyahu (Likoed) is elegant en charmant, maar houdt zich nooit aan zijn beloften.[2]
