Gedachterstand

De baseline van N-VA luidt “Nodig in Vlaanderen, Nuttig in Europa”. Daarmee wil mijn partij benadrukken dat ze tegelijk Vlaams-nationalistisch en pro-Europees is. Is dat geen tegenstrijdigheid? Geen hypocriete houding? Nee hoor: we zien bevoegdheden het liefst beheerd door het bestuursniveau dat daar het best geschikt voor is.

Ik schreef eerder reeds over de vraag hoe men dan wel het optimaal beleidsniveau per bevoegdheid kan bepalen.^[1] Dogma’s als decentralisatie of centralisatie konden en kunnen daarbij niet het volledige antwoord zijn. Industrieën met industriële wereldspelers reguleren, doe je niet op gemeentelijk niveau; en over de aanleg van een fietspad aan de Kerkstraat verwacht ik geen gefundeerd debat en geïnformeerde beslissing op het hoofdkwartier van de Verenigde Naties.

Lees meer →

Gisteren vond de Mars op Brussel plaats, een optocht voor Vlaamse onafhankelijkheid georganiseerd door het KVHV. Ondanks het minder mooie weer, stapten in de betoging toch ruim 1 500 tot 2 000 deelnemers mee, vooral jongeren. Verschillende politici van Vlaams Belang en N-VA waren van de partij. Ook verschillende organisaties zoals Voorpost, NSV! en TAK waren aanwezig. Deze laatste brachten voor de gelegenheid een ludieke spandoek mee: “Stop het Belgische circus”, naar analogie met de PvdA-slogan “Stop het politieke circus”.

Net als Jong N-VA schaar ik mij 100 % achter de platformtekst, die vooral het streven naar Vlaamse zelfbeschikking benadrukt en de positie van Brussel als hoofdstad van Vlaanderen bevestigt. Ik spendeerde dan ook met veel plezier mijn zondagmiddag in de straten van Brussel.

Lees meer →

Deze tekst verschijnt vandaag in Den Borluut.

„België is al zo klein; waarom zouden we het dan nog eens opsplitsen?”

Hoe vaak duikt dit zogenaamd “argument” tegen de Vlaamse onafhankelijkheidsgedachte niet op? Het is eigenlijk niet zo vreselijk moeilijk deze drogreden te weerleggen; met deze tekst probeer ik het op mijn manier. Jammer genoeg blijkt het wel moeilijk om deze dooddoener definitief uit te roeien: hij komt steeds opnieuw opsteken en blijkt daarin weerbarstiger dan het ergste onkruid.

Laat ons met de premisse beginnen. Is Vlaanderen (en is België) wel zo klein? Toegegeven, geografisch zijn we misschien slechts een speldenprik groot op de lappendeken van de wereldkaart. Vlaanderens grondgebied bedraagt 13 684 km², dat van België is 30 500 km² klein. Dat is eerder aan de onderkant van het landenklassement. Maar er bestaan heus meer pertinente criteria om na te gaan hoe “groot” een land is.

Bevolking bijvoorbeeld. Meer dan de helft van ’s werelds onafhankelijke landen telt minder zielen dan Vlaanderen met haar 6,2 miljoen inwoners. Dat heeft geen negatief effect op hun welvaart, integendeel: in de top-10 van de meest welvarendste landen (in BBP per capita) vormt de Verenigde Staten het enige “groot” land — en dat land is politiek sterk gefederaliseerd.^[1] Wereldwijd is de correlatie tussen BBP per capita en de bevolking zelfs significant negatief: –6 %. Met andere woorden: hoe groter een land, hoe lager de welvaart, gemiddeld genomen.

Lees meer →

Theo Francken tuurde naar de magistrale Lord of the Rings films^[3] en maakte de link^[4] met Yves Leterme (CD&V). Hij vergeleek de ex-premier met de Balrog van Moria, en rekte de vergelijking door CD&V de rol van Gandalf de Grijze toe te kennen. Want: de balrog sleurde de grijze wijze mee in zijn val.

Het was voor Theo een mooi excuus om een prachtig filmfragment in zijn blogpost te smokkelen: het gevecht op leven en dood (and beyond) tussen de Vlam van Udûn en de Drager van de Vlam van Anor, “van de diepste kerker tot de hoogste bergtop”.

De vergelijking brokkelt echter sneller af dan Durins smal Brugje van Khazad-dûm. Ze gaat voorbij aan de pre-historische leeftijd van de balrogs. Balrogs zijn Maiar die reeds door Melkor verleid en gecorrumpeerd waren nog voor Arda (de Aarde) geschapen was. Leterme behoort daarentegen toch niet onmiddellijk tot de meute Oude Krokodillen uit het Belgische politiek milieu. De vergelijking gaat eveneens voorbij aan de Griekse (of Shakespeariaanse) tragedie die Yves Leterme belichaamt: from hero to zero^[5] in anderhalf jaar tijd.

In John Ronald Reuel Tolkiens rijke legendarium is er een personage die volgens mij de tragedie van Yves Leterme veel beter belichaamt: de tovenaar Saruman de Witte.

Lees meer →

Deze tekst verschijnt vandaag in Den Borluut.

De Belgische socialistische partijen PS en sp.a kunnen bezwaarlijk van overdreven separatisme en Waals- of Vlaams-nationalisme verdacht worden. Het hoefde dan ook niet te verwonderen dat sp.a recent zonder boe of ba hun kartel met de meer Vlaamsgezinde progressievelingen verbrak, wegens electoraal niet interessant genoeg (meer). Drenkelingen van dat zinkend schip wil sp.a eventueel wel opvissen, maar… ze moeten zich aanpassen! Integratie als noodzakelijke voorwaarde reguleren blijkt in eigen partij een stuk gemakkelijker dan in de maatschappij.

Ook de regering-Leterme Un is communautair niet in beweging. Die stilstand werd nog maar eens ten overvloede bewezen wanneer de door de “Vlaamse boegman” Yves Leterme (CD&V) geleide regering op communautair vlak ingehaald werd door… de gezamenlijke socialisten!

Lees meer →

Deze tekst verschijnt vandaag in Den Borluut.

They tried to make me go to rehab
but I said “No, no, no!”

→ Amy Winehouse

Misschien eerst, beste lezer, een kleine geruststelling: dit schrijven is geen pamflet dat met opgestoken vingertje en angstaanjagende horrorverhalen u poogt aan te zetten tot het volledig verzaken aan alcohol. Ondergetekende neemt ook geregeld op café het gouden gerstenat tot zich en pleegt wel eens het Io Vivat aan te vatten. Geniet, en drink met mate(n).

Ik nodig u uit om zich deze alcoholicus in te beelden: Zijn prestaties op het werk verminderden naarmate zijn verslaving verergerde, en na enkele waarschuwingen werd hij door zijn werkgever ontslagen. Niet alleen heeft zijn drankverslaving nefaste gevolgen voor zijn lever en zijn lichaam: ook persoonlijke relaties lijden eronder. Zijn vrouw heeft hem verlaten, en verkreeg het hoederecht over de kinderen. Zijn opgestapelde schulden kan hij niet meer betalen, uiteindelijk werd hij uit zijn huis gezet. En ondertussen zoekt hij naar (legale of minder legale) opportuniteiten om toch maar aan een paar centjes te komen voor zijn volgende fles.

Lees meer →