Met andere woorden
Quatorze juillet in quotes
Terugkeren naar zondag 10 juni 2007 is misschien wat te ver, maar sta mij toe toch even de regeringsverklaring van donderdag 20 maart 2008 in herinnering te brengen:
Monsieur le président, chers collègues, les résultats des élections du 10 juin ont également traduit le souhait d’ une politique plus efficace et d’ une meilleure gouvernance. Ces derniers mois, nous n’ avons éludé aucune question. Pendant les négociations, nous sommes allés au fond des choses, jusqu’ aux points les plus sensibles de notre structure étatique. Ces mois n’ ont pas été perdus. Ils ont en effet clairement démontré qu’ il est nécessaire de parvenir à un nouvel équilibre entre les Communautés, les Régions et l’ État fédéral. Ils ont clairement démontré qu’ une nouvelle réforme de l’ État est nécessaire. Une réforme de l’ État dont chaque citoyen de ce pays — qu’ il soit Flamand, Wallon, Bruxellois ou germanophone — tirera profit.
Une proposition de loi spéciale a déjà été déposée au Sénat. Cette proposition introduit une plus grande cohérence dans la répartition des compétences et rend le fonctionnement de l’ État fédéral plus efficace. Elle est signée par différents groupes, tant de la majorité que de l’ opposition et est basée sur les travaux du Comité des Sages. Chers collègues, le gouvernement entend continuer cet important travail. Ainsi, nous déposerons d’ ici la mi-juillet un deuxième projet de loi spéciale poursuivant les mêmes objectifs. C’ est ainsi que nous travaillerons, pas à pas, à la nécessaire réforme de notre pays.
→ Yves Leterme (CD&V), namens zijn regering[1]
Fast forward naar gisteren, maandag quatorze juillet 2008: Yves Leterme lanceert het idee om het communautair overleg nogmaals uit te stellen, nogmaals in een ander praatbarak, deze keer met de Gemeenschappen en Gewesten erbij betrokken. In Ter Zake brengt Rik Van Cauwelaert, hoofdredacteur van Knack, een sceptische analyse:
Met de plannen die voorliggen om zogezegd een overleg op te starten met de Gemeenschappen erbij, zie je nu al aan (Didier) Reynders (MR–PRL) dat hij nieuwe spelletjes aan het bedenken is.
Nu Reynders heeft de afgelopen 13 maanden niets anders gedaan dan de hele zaak gesaboteerd. Het zou mij verbazen dat hij tot inkeer is gekomen en nu plots wel op een constructieve manier wil gaan meewerken.
Wat mij nog het meest verbaast eigenlijk is het volgende: namelijk dat men nu blijkbaar bij CD&V bereid is, nadat met Leterme heeft laten afslachten, is men blijkbaar bereid van nog eens Kris Peeters (CD&V) in de strijd te gooien, om nog eens een tweede keer iemand van hun kopstukken (zeg maar) naar de slachtbanken te leiden.
Op een dag, stel u voor, worden zij (= de sherpa’s, ofte onderhandelaars van CD&V) toegesproken door een half-dronken Michel Daerden (PS), die ze komt uitleggen hoeveel miljarden zij eigenlijk nog aan Wallonië zouden moeten geven, en er is niemand die de zaal verlaat. Dus dat is onvoorstelbaar.
Een kopstuk van de sp.a vertelde mij afgelopen week net hetzelfde: namelijk dat zij schrikken van een militante, flamingante houding van hun eigen achterban. Zelfs bij sp.a.
→ Rik Van Cauwelaert[2]
Soms wordt de federale rouwdag