Adhemar

De toestand der dingen

Adhemars overpeinzingen, beslommeringen, ideeën, fascinaties, anekdotes, opinies en krabbeltjes

Atoombom

vrijdag 30 april 2010, 17:00 | Vlaanderen in Europa | Geen reacties

Didier Reynders heeft gelijk. Niet altijd, natuurlijk. Maar gisterenvoormiddag had-ie wel degelijk eens gelijk toen hij op de RTBf verklaarde dat de alarmbel een politieke atoombom is.[1] Ondertussen weten we dat de Franstaligen enkele uren later die atoombom wel tot ontploffing hebben gebracht.

Volgens Reynders’ eigen logica was dat dus een daad van politiek terrorisme. Want

het vervaardigen, […] verwerven […] of […] het gebruik van kernwapens

→ Strafwetboek, art. 137[2], § 3, puntje 3

is namelijk één van de vele terroristische mogelijkheden in de lijst van § 2 en 3. De definitie van terrorisme stelt nog een voorwaarde, maar ook daaraan is voldaan:

Als terroristisch misdrijf wordt aangemerkt het misdrijf bepaald in de §§ 2 en 3 dat door zijn aard of context een land […] ernstig kan schaden en opzettelijk gepleegd is met het oogmerk […] om de overheid […] op onrechtmatige wijze te dwingen tot het verrichten of het zich onthouden van een handeling, of om de […] constitutionele […] basisstructuren van een land […] ernstig te ontwrichten

→ Strafwetboek, art. 137[2], § 1

Als het houden van ongrondwettelijke verkiezingen geen ontwrichting is van de constitutionele basisstructuren van een rechtstaat, of een land dat pretendeert een democratie te zijn, dan weet ik het ook niet meer.

Lees meer →

Economie: bier en pizza

donderdag 1 april 2010, 23:55 | Economie | Geen reacties

Economie. Dat’s met cijfertjes en zo. Oei, dat klinkt zo moeilijk! Toch zijn heel wat van belangrijkste economische inzichten eigenlijk heel eenvoudig. Vaak zijn ze met eenvoudige verhaaltjes illustreerbaar. “I, Pencil” en “The Broken Window” zijn befaamde pareltjes. Verder publiceerde Geert Noels vorige maand de parabel van de gelukkige bierdrinkers. Gisterenavond op café was het mijn beurt. Ik probeerde het begrip “comparatief voordeel” te illustreren.

Ergens, hier ver vandaan, wonen Lomme en Lotte op een afgelegen eiland, populatie: 2 personen. Ze overleven er op een dagelijkse pizza en wat bier; alle ingrediënten en benodigdheden daartoe zijn op het eiland te vinden. Maar nu moet je ook niet denken dat pizza en bier er voor het rapen liggen: er moet wel degelijk voor gewerkt worden. Voor niets gaat de zon op.

Onder de brandende zon werkt Lomme aan een gezapig tempo. Het kost hem 6 uur om een pizza te maken. En een pintje produceren kost hem 3 uur tijd. Het vrouwtje heeft daarentegen geen gebrek aan energie. Lotte heeft slechts 4 uur nodig om een pizza te bereiden. Bier produceren lukt haar nog vlugger: voor 1 biertje is ze na een uurtje al klaar.

Zowel Lomme als Lotte werken twaalf uur per dag. Na zo’n lange werkdag spenderen ze de rest van de tijd samen: ze consumeren de vruchten van hun arbeid, ze slapen, ze zwemmen, ze paren.

In het begin, toen Lomme en Lotte op het eiland net op het eiland aangespoeld waren, werkten ze elk voor zichzelf. Dagelijks hield Lomme zich bezig om in twaalf uur tijd voor zichzelf 1 pizza en 2 biertjes te maken. In diezelfde tijd maakte Lotte voor haarzelf 1 pizza en 8 pintjes.

Maar al gauw ontdekten ze het wonder van handel. Ook al is Lotte duidelijk de efficiëntste in beide taken, zowel in bier maken als in pizza maken; toch bleek het mogelijk om hun beide posities met handel te verbeteren. Lotte en Lomme werken nog steeds twaalf uur per dag. Maar heden houdt Lomme zich enkel nog bezig met pizza maken, en Lomme enkel nog met het brouwproces. Iedere dag ruilen ze vrijwillig een pizza voor 3 pintjes. Zo kan Lomme, na een lange werkdag, genieten van 1 pizza en 3 biertjes; en Lotte kan dagelijks een pizza en 9 pintjes naar binnen spelen. Beiden hebben ze 1 biertje meer als voorheen; en toch werken geen van beiden een minuut langer dan vroeger. Het schoolvoorbeeld van een win-win-situatie.

Lees meer →

De wet van Godwin

woensdag 31 maart 2010, 23:55 | Vlaanderen in Europa | 1 reactie

Twee decennia geleden, bij de groei van de Internet en de opkomst van online discussiefora, maakte Mike Godwin een rake vaststelling, die al snel bekend werd onder de naam “de wet van Godwin”:

As an online discussion grows longer, the probability of a comparison involving Nazis or Hitler approaches 1.

→ Mike Godwin

Ongeacht waar het debat over gaat, naarmate de discussie aansleept wordt de kans dat iemand de tegenstander met Hitler of zijn bewind vergelijkt, steeds meer een zekerheid. Hoewel de wet van Godwin enkel spreekt over online discussies, blijkt zij ook in andere debatten van toepassing te zijn. In 1953 bedacht de ethicus Leo Strauss voor dit type non-argument en drogreden, de term “reductio ad Hitlerum”. Over het algemeen wordt het het beledigen van de intellectuele tegenstander op dergelijke groteske manier aangewend om de aandacht af te leiden en te verdoezelen hoe zwak de eigen argumenten wel zijn. Vandaar dat soms vaststelling van Godwin omgevormd wordt tot een debatcriterium: wie zo’n groteske vergelijking met Hitler maakt, wordt uitgeroepen tot verliezer van de dialoog.

Lees meer →

Maar ’t was toch een lieve vrouw

zondag 28 februari 2010, 23:59 | Ideeën | Geen reacties

Deze namiddag zong ik uit volle borst mee met de vele klassiekers op het 73e Vlaams Nationaal Zangfeest. Vlaanderens katholieke geschiedenis indachtig, valt het niet te verwonderen dat tussen het rijke repetorium aan volksliederen ook enkele liedjes met religieuze inslag te vinden zijn.

Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen (Liefde gaf u duizend namen) is zo’n liedje. Het Marialied deed mij onwillekeurig terugdenken aan wandeltochten met de klas. Ik heb namelijk middelbaar onderwijs op een katholieke school genoten; en jaarlijks trokken we op bedevaart naar Dadizele. Versta: we wandelden langs landelijke wegen van Roeselare naar Dadizele, alwaar we een mis bijwonen moesten. Traditiegetrouw was die misviering was bijzonder saai, maar toch vormde de dagtocht in z’n geheel een welgekome afwisseling tussen de reguliere schooldagen. De mis werd traditioneel afgesloten met Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen: de laatste tonen waren het signaal dat we de basiliek mochten verlaten. En dat we ons mochten uitleven in Dadipark, een (voormalige) groter-dan-gemiddelde speeltuin, of een kleinschalig pretpark, het is maar hoe je het bekijkt.

Lees meer →

Tussendoortje

maandag 4 januari 2010, 17:00 | Politiek | 1 reactie

Misschien is het jou ook al overkomen. Één of andere vereniging organiseert een lezing, een debat, een kwis, … Je wenst de activiteit bij te wonen, ze stond al lang in je agenda gepland. Het feestje vindt plaats een achterzaaltje van een café, niet onmiddellijk in de buurt. Je vertrekt op tijd; je kent de weg niet helemaal, en je weet niet hoe lang je er zult over doen. Je houdt er rekening mee dat de trein vertraging kan hebben; of als je met de wagen gaat: dat je in de file kan staan, dat er misschien een wegomlegging is, en dat je misschien enige tijd nodig zult hebben om een parkeerplaats te vinden. De verkeersgoden zijn je echter goed gezind: je komt mooi op tijd aan, een halfuurtje te vroeg zelfs. De leden van de organiserende vereniging zijn nog stoelen aan het plaatsen. Net na de soundcheck van de micro’s weerklinkt een heel ander geluid: je maag rammelt en knort. Je beseft dat je nog niet avondgegeten hebt; je hebt wel wat honger.

In die en andere omstandigheden ben je de waard maar wat dankbaar dat het café ook enkele snacks serveert: een spaghetti’tje, een croque monsieur, een croissant, of gewoon een boterham met smout en hesp. Correctie: je was hem daarvoor dankbaar. Niet langer: “No koffiekoeken for you” dit jaar.

Lees meer →

In necessariis diversitas

dinsdag 22 december 2009, 22:00 | Vlaanderen in Europa | Geen reacties

De baseline van N-VA luidt “Nodig in Vlaanderen, Nuttig in Europa”. Daarmee wil mijn partij benadrukken dat ze tegelijk Vlaams-nationalistisch en pro-Europees is. Is dat geen tegenstrijdigheid? Geen hypocriete houding? Nee hoor: we zien bevoegdheden het liefst beheerd door het bestuursniveau dat daar het best geschikt voor is.

Ik schreef eerder reeds over de vraag hoe men dan wel het optimaal beleidsniveau per bevoegdheid kan bepalen.[1] Dogma’s als decentralisatie of centralisatie konden en kunnen daarbij niet het volledige antwoord zijn. Industrieën met industriële wereldspelers reguleren, doe je niet op gemeentelijk niveau; en over de aanleg van een fietspad aan de Kerkstraat verwacht ik geen gefundeerd debat en geïnformeerde beslissing op het hoofdkwartier van de Verenigde Naties.

Lees meer →

oktober 2021
m D w d v Z Z
« sep    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Zoeken

Copyleft en copyright, Stijn “Adhemar” Vandamme, 2021. Sommige rechten voorbehouden.

Creative Commons Naamsvermelding Gelijk Delen Tenzij uitdrukkelijk anders vermeld, valt alle originele tekst, de opmaak, en alle andere content van gelijk welke vorm dat door Stijn “Adhemar” Vandamme gemaakt en op deze De toestand der dingen blog gepubliceerd is, onder de Creative Commons Naamsvermelding–Gelijk Delen versie 2.0 België licentie. Rechten op de afbeelding van de stripfiguur Adhemar rusten echter bij tekenaar Marc Sleen en Standaard uitgeverij. Reacties en trackbacks geplaatst via het blogsysteem blijven intellectuele eigendom — wat een lelijke, misleidende term, trouwens — van de verantwoordelijke reageerder. Door de reactie of trackback te plaatsen, geeft zo ’n reageerder Stijn “Adhemar” Vandamme echter wel eeuwigdurende toelating de reactie te publiceren. Zo gaat dat, nietwaar. Deze webpagina bestaat uit geldige xhtml 1.0 strikt; het uiterlijk heeft stijl met geldige css. De site is in overeenstemming met “No www”, klasse b. uris worden met opzet helder en extensieloos gehouden. De site is best te bekijken met uw ogen, en een browser naar keuze. Deze blog wordt bekrachtigd door WordPress, dat is een prachtig stukje software dat onder de gnu General Public License versie 2 vrijgegeven wordt. De vertaling gebeurde door WordPress Themes.